T N V J
مجله مجازی علوم اعصاب تربت حیدریه
Wednesday, 26 June , 2019
امروز : چهارشنبه, ۵ تیر , ۱۳۹۸ - 23 شوال 1440
  پرینتخانه » آخرین یافته های علوم اعصاب تاریخ انتشار : ۱۱ بهمن ۱۳۹۶ - ۹:۰۰ | 2242 بازدید |

صدمه موجب آسیب میلین می شود

با بررسی اسکن های دقیق بازیکنان آسیب دیده هاکی دانشگاه بریتیش کلمبیا دیده شد که بافت چربی محافظ در اطراف الیاف سلول های مغز، دو هفته پس از آسیب دیدگی شل میشود، و این در حالیست که ورزشکاران تصور میکردند آماده ی بازگشت به زمین یخ هستند.
صدمه موجب آسیب میلین می شود

از دست دادن این عایق  که میلین نامیده می شود انتقال سیگنال های الکتریکی بین سلول های مغز و یا نورون ها را آهسته می کند. محققان قبلا در حیوانات نشان داده اند که این میلین تحلیل رفته می تواند با ضربات بعدی بدتر شود؛ وضعیتی شبیه به بیماری عصبی مولتیپل اسکلروزیس(MS)

Alex Rauscher، استاد دانشکده اطفال و مرکز تحقیقات توسعه تصویربرداری عصبی کانادا، گفت: “این ازاولین شواهد محکم در انسان است که صدمه موجب آسیب به میلین می شود.”با توجه به ارزیابی های استاندارد برگشت به بازی، دو هفته پس از دریافت ضربه توسط بازیکنان، هنگامی که آنها تصور میکردند آماده شروع به بازی هستند ؛ ممکن است پیش از زمان مناسب شروع به بازی باشد.

قبل از شروع فصل، مغز ۴۵ تن از ورزشکاران با تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI) اسکن شد؛ اگر آنها آسیب دیده بودند، سه روز، دو هفته و دو ماه بعد دوباره اسکن می شدند. یازده تن از ورزشکاران در طول فصل آسیب دیدند، و بیشتر آنها تحت اسکن های بیشتر MRI قرار گرفتند.

تصویربرداری MRI متعارف، نوعی که در بیمارستان ها برای ارزیابی آسیب مغزی انجام می شود، تخریب میلین را نشان نمی دهد. راشر و همکار وی الکس وبر(فوق دکترای تحقیقات )، از تجزیه و تحلیل دیجیتالی پیشرفته اسکن ها استفاده کردند (با استفاده از یک آنالیز آماری مبتنی بر پیکسل توسعه یافته بر اساس UBC) تا تغییراتی که با بررسی بصری آشکار نمی شود را بیابند.

تجزیه و تحلیل قبلی اسکن ورزشکاران مصدوم که توسط Rauscher در سال ۲۰۱۶ منتشر شده است، تغییراتی را در میلین در corpus callosum نشان داده است، بخشی از مغز که به ارتباط دو نیمکره مغز کمک می کند و از برخورد ناگهانی به جمجمه آسیب می بیند. اما محققان نمیدانستند که آیا میلین از بین رفته است(مانند مولتیپل اسکلروزیس)یا به روش دیگری تغییر کرده است.

خوشبختانه مصدومیت به صورت ضعیف شدن موقت سلول های اطراف فیبرهای عصبی، که سلولهای مغز را به هم متصل می کنند، بود. هنگامی که بازیکنان مصدوم دو ماه پس از آسیب دوباره اسکن شدند، میلین آنها به حالت عادی بازگشته بود.

اما وبر می گوید یافته ها، یک دلیل قانع کننده برای حفظ ورزشکاران روی نیمکت ارائه می کنند، حتی اگر نشانه نامطلوبی از خود نشان ندهند، که با آزمون استاندارد توانایی های شناختی، تعادل، هماهنگی و خلق و خوی اندازه گیری می شود.

وبر می گوید: “این نتایج نشان می دهد که حداقل دو هفته پس از یک آسیب، بعضی تخریب ها به صورت پنهانی در حال وقوع است، انجام دادن یک آزمایش آسیب، ممکن است یک شاخص قابل اعتماد برای بهبود کامل مغز آن ها نباشد. همچنین ما احتمالا باید زمان بیشتری را جهت جلوگیری از هر گونه آسیب در درازمدت صرف کنیم. ”

 

 

نویسنده : پرنیان نظافت | منبع خبر : Frontiers in Neurology
به اشتراک بگذارید
تعداد دیدگاه : 0
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.